MAMO, TATO BĘDĘ PRZEDSZKOLAKIEM

Rady na pierwsze dni w Przedszkolu

Rano budź dziecko z uśmiechem na twarzy.

NIE przychodź do przedszkola na „ostatnią chwilę”, unikaj pośpiechu. Wyprawa do przedszkola powinna być raczej spacerem,  a nie wyścigiem z czasem!

POZWÓL dziecku zabrać do przedszkola ulubioną przytulankę lub inną zabawkę.  Pamiętaj, by nie była to rzecz, która łatwo może się zepsuć lub zgubić!

NIE obiecuj swojemu maluchowi nagród za pójście do przedszkola. Dziecka nie można przekupywać!

NIE przeciągaj nadmiernie pożegnania  w szatni. Pomóż dziecku rozebrać się, pocałuj je, odprowadź do sali i przekaż pod opiekę nauczycielce.

NIE zabieraj dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu. Jeśli zrobisz to, choć raz, będzie wiedziało, że łzami można wszystko wymusić.

NIE obiecuj dziecku, że odbierzesz je po drugim śniadaniu, skoro wiesz na pewno, że nie będziesz mógł/mogła tego uczynić.

POSTARAJ SIĘ stopniowo wydłużać pobyt dziecka w przedszkolu.

W pierwszych dniach odbieraj je zaraz po leżakowaniu!

Jeżeli dziecko przy pożegnaniu płacze, postaraj się żeby przez kilka dni odprowadzał je do przedszkola tata. Rozstania z tatą są mniej bolesne.

NIE wchodź do sali razem z dzieckiem, mimo jego nalegań. Twój pobyt w sali nie zmieni sytuacji, a jednocześnie może źle wpływać na inne dzieci, które są bez rodziców.

NIE wypowiadaj się negatywnie w obecności dziecka na temat sytuacji dotyczącej pobytu w przedszkolu.

NIE wymuszaj na dziecku, by po przyjściu do domu natychmiast opowiadało  o przedszkolu, to powoduje niepotrzebny stres. Poczekaj, aż samo zacznie mówić.

NIE strasz dziecka przedszkolem np. „Zobaczysz w przedszkolu to cię nauczą” lub „Jak nie będziesz grzeczny to pójdziesz do przedszkola….”

W sprawach jedzenia nie decyduj za dziecko – „Proszę nie dawać mojemu dziecku zupy , jajek (itd.), bo nie lubi”. Jeżeli nie ma żadnych przeciwwskazań lekarskich dotyczących danej potrawy, spróbuj zachęcić do jej zjadania.

Dodawaj maluchowi wiary w siebie: „Jestem z ciebie dumny, mój przedszkolaku”.

NIE pytaj, co i ile dziecko zjadło, ale, z kim i w co się bawiło.

CHWAL dziecko jak najczęściej, np. za pięknie wykonany rysunek  w przedszkolu.

PAMIĘTAJ: żegnaj i witaj swoje dziecko zawsze  z uśmiechem.

ZAUFAJ  paniom w przedszkolu i współpracuj z nimi. Wszelkie ich uwagi i opinie wynikają z troski o dobro dziecka.

NIE martw się wychowawczyni dzwoni do Rodziców, jeżeli dzieje się coś niepokojącego.

DRODZY RODZICE !!! nawet, jeśli dobrze przygotujecie dziecko, to i tak wasz maluch ma prawo wyrażać sprzeciw, niezadowolenie – w końcu w jego życiu zaszła radykalna zmiana i potrzeba czasu, aby ją zaakceptował.

Daj szanse swojemu dziecku.

 Daj szansę personelowi przedszkola.

Pomagaj dziecku w osiągnięciu samodzielności:

• przyzwyczajaj do samodzielnego załatwiania potrzeb fizjologicznych, mycia rąk i buzi, ubierania i rozbierania się, korzystania z chusteczek higienicznych;
• ucz zdejmowania i zakładania ubrań;
• dobieraj garderobę, która łatwo się zdejmuje (spodenki z gumką, luźne bluzy wciągane przez głowę, buciki na rzepy lub zamek);

• wdrażaj dziecko do utrzymywania w ładzie i porządku garderoby;
• zachęcaj do samodzielnego jedzenia – picia z kubka, używania łyżki podczas posiłków;

• odzwyczaj dziecko od smoczka i butelki, pampersa;
• motywuj dziecko do samodzielności, stosuj pochwały, np. „Złożyłeś zabawki sam, jak prawdziwy przedszkolak”;
• zachęcaj do odkładania zabawek na wyznaczone miejsce;
• organizuj dziecku zabawy ruchowe, np. bieganie, chodzenie po schodach, wspinanie się;
• stwarzaj okazje sprzyjające rozwojowi mowy;
• wdrażaj dziecko do przestrzegania umów i zasad;
• dostosuj rytm dnia do potrzeb przedszkolaka.

Gdy dziecko jest karmione, ubierane, nosi pampersy, wożone w wózku – to znaczy, że jest traktowane poniżej swoich możliwości rozwojowych.